Не смотрите на других вы свысока!

Ведь они могут намного быть мудрее

Вы напрасно не гордитесь, ведь тогда

Люди те догонят вас скорее.

 

Могут быть, на многое способны,

Может быть, помогут всем в беде.

И тогда-то все про вас забудут,

Только вспомнят как пузырь в воде…

 

Вы же знайте – каждый уникален!

И у каждого достоинства свои:

Кто-то добротою гениален,

А  другим медали не нужны.

 

Средь людей есть умные лентяи,

И трудяги, те, что не глупей.

Ведь они своим трудом узнали

Как можно улучшить жизнь людей.

 

Есть на свете разные таланты,

Ну а миссия у каждого своя.

Не завидовать, а уважать друг друга,

Жизнь и так ведь слишком коротка!

 

Совершенных нет на белом свете,

Недостатки можно и забыть.

Каждому есть место в этом мире,

Чтоб пахать, молиться, и любить!

 

Помните, что мир разнообразен,

В этом вся его и красота.

Как природа  яркими цветами,

Так талантами богата и Земля!

 

Нет созданий, что как отраженье,

Будь терпимей к мнению других!

Мысли, взгляды, цели и надежды

Не подобны, даже у двоих !

 

Но есть и цели, есть и интересы,

Что объединяют всех землян.

Счастье, мир, здоровье, долголетье-

Повод для сплоченья планетян!

(L. Pichikyan)

Advertisements

ჩემს შესახებ

გამარჯობა, ძვირფასო მეგობრებო! მე ვარ საქართველოს ერთ-ერთი საინტერესო ადგილიდან, სამცხე- ჯავახეთიდან. ვფიქრობ, რომ ეს არის ჩემი ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი მხარე, იქაური ჰაერი და წყალი კი ჩემთვის შეუდარებელია. მე დავიბადე ახალქალაქში , ქალაქში, სადაც ძალიან თბილი და სტუმართმოყვარე ხალხი ცხოვრობს და სადაც სულ მინდა დაბრუნება . მინდა გითხრათ, რომ ძალიან საინტერესო ბედი მაქვს იმ მხრივ ,რომ ვარ სომეხი, ვცხოვრობ საქართველოში , დავამთავრე რუსული სკოლა , ვსწავლობდი ინგლისურ ენას და ახლა დავიწყე თურქული ენის შესწავლა. ძალიან მიხარია , რომ ენებისკენ მაქვს მიდრეკილება . როგორც ნათქვამშია , “ რამდენი ენაც იცი,იმდენი ადამიანი ხარ“ . რუსული ენა ვიცი საბავშვო ბაღიდან. ახალქალაქში რომ იყო სამხედრო ბაზა , დედაჩემი მუშაობდა , ამიტომაც მე მაგ ბაზის სკოლაში წავედი. იქ სწავლამ ბევრი რამ მომცა . პირველ რიგში , ცოდნა, რომელიც მომცეს მასწავლებლებმა ძალიან გამომადგა უნივერსიტეტში. მეორე, სკოლაში სწავლამ ჩემში პასუხისმგებლობის გრძნობა და შრომისმოყვარეობა განავითარა. დავამთავრე მე-9 კლასი და ბაზის გაყვანის გამო სხვა სკოლაში უნდა გადავსულიყავით . ბევრი ჩემი მეგობარი ტოვებდა ქალაქს და რუსეთში მიემგზავრებოდა .

როდესაც გადავედი ქალაქის სკოლაში , ჩემთვის ძნელი იყო იმასთან შეგუება, რომ მოვხდი სხვა გარემოში, მაგრამ საბედნიეროდ მალევე დავმეგობრდი ჩემს ახალ თანაკლასელებს. ამ პერიოდში არანაირი ბარიერი არ არსებობდა , რადგან ახალქალაქში ძირითადი მოსახლეობა არიან სომხები და სასაუბრო ენაც სომხურია. მაგრამ მე, როგორც საქართველოს მოქალაქემ, გადავწყვიტე ქართული ენის სწავლა დამეწყო, დავიწყე ასოებიდან . მახსოვს, მაგ პერიოდში ბევრი ჩემი ნაცნობი მეუბნებოდა :“ რად გინდა ქართული ენაო?“ , თუმცა ბევრი ჩემი მეგობარი და ნათესავი თვლიდა, რომ ეს ძალიან კარგი ნაბიჯი იყო . მე ვფიქრობ , რომ ეს არის ჩემი, როგორც მოქალაქის ვალდებულება .
როდესაც მე-11 კლასში ვიყავი , მონაწილეობა მივიღე ეროვნულ სასწავლო ოლიმპიადაში , სადაც უბრალოდ მინდოდა შემემოწმებინა ჩემი ცოდნა გეოგრაფიაში. ეს ერთ-ერთი ჩემი საყვარელი საგანი იყო . გადავედი მეორე ტურში , რომელიც თბილისში იყო . მინდა ვთქვა , რომ ეს იყო ჩემი პირველი ჩამოსვლა თბილისში . ამ პერიოდში არც მქონდა იმაზე ფიქრი , რომ თბილისში უნდა მესწავლა. ამ მეორე ტურის შედეგების მიხედვით ისინი, ვინც გაიარეს მეორე ტური, მიდიოდნენ საზაფხულო სკოლაში სამი კვირით. მე რომ მომივიდა შეტყობინება ამის თაობაზე , ბევრი ვიფიქრე , თუმცა მერე გადავწყვიტე , რომ საინტერესო იქნებოდა .

მხოლოდ იმის შემდეგ, რაც მოვხდი წყალტუბოში, გავიგე , რომ იყო შანსი, საზღვარგარეთ წავსულიყავით . ჩემი მეგობრული ხასიათის წყალობით , იმის მიუხედავად , რომ იმ დროს ვერ ვლაპარაკობდი ქართულად , მაინც შევძელი მეგობრების შეძენა და ჩავერთე აქტივობებში . სამი კვირის განმავლობაში გავიარეთ ინგლისური ენის კურსები . ამ პერიოდის განმავლობაში გავეცანი არა მხოლოდ უბრალოდ ახალ ადამიანებს, არამედ გავეცანი ქართულ კულტურასაც. ახლაც მახსოვს ის ქართული სიმღერები და ცეკვები , რაც ძალიან შთამბეჭდავი იყო ჩემთვის. სწორედ წყალტუბოში გატარებული დროის განმავლობაში მე დავრწმუნდი იმაში, თუ რა თბილი , მეგობრული და მხიარული ხალხია ქართველები . ვკითხულობ ხოლმე ბავშვების მიერ ჩემს ბლოკნოტში ჩაწერილ სურვილებს .

სამი კვირის შემდეგ დავბრუნდი სახლში ძალიან სასიამოვნო შთაბეჭდილებებით . რამდენიმე დღის შემდეგ მობილურზე დამირეკეს – “ გილოცავთ, თქვენ ორი კვირით მიემგზავრებით ინგლისშიო“ , ჩემთვის ეს როგორც მოულოდნელი , ამავდროულად ძალიან სასიხარულო ამბავი იყო , იმიტომ, რომ დიდი ბრიტანეთში წასვლა იყო ჩემი ერთ-ერთი ოცნება .( საზაფხულო სკოლიდან აგვარჩიეს 6 კაცი დაახლოებით 400 -დან , მნიშვნელოვანი იყო რომ პროგრესი გვქონოდა ინგლისურ ენაში , ასევე აქტიურობა და მრავალმხრივი განვითარება ) . ყველაფერი სრულად მთავრობის მიერ იყო დაფინანსებული.
ეს იყო 2009 წელს და შეიძლება ითქვას , რომ ეს იყო ერთ-ერთი საუკეთესო წელი ჩემს ცხოვრებაში. გავხდი უფრო აქტიური და ჩემი მომავალი მისწრაფებებიც ჩამოვაყალიბე. პირველი დღე ინგლისში, კერძოდ კი კემბრიჯში, იყო სიზმარივით, ჯერ არ მჯეროდა , იქ თუ ვიყავი. უკვე თვითმფრინავიდანაც ჩანდა ლონდონის ღირსშესანიშნაობები . კემბრიჯი ძალიან მშვიდი და ლამაზი სტუდენტური ქალაქია . ინგლისელები კი ძალიან თბილი და დახმარებისმოყვარე, თუმცა ბევრი ამბობდა , რომ ცივი ხალხიაო . ამიტომაც ვთვლი , რომ სანამ შენ თვითონ არ გექნება რომელიმე ხალხთან ურთიერთობა, ვერ იტყვი, თუ როგორია ის და სულ სხვა შთაბეჭდილება შეიძლება დაგრჩეს .

ამ ორი კვირის განმავლობაში მქონდა სხვადასხვა ექსკურსიები , აქტივობები , ასევე ინგლისურის კურსებიც . თავიდანვე ტესტის შედეგად გაგვანაწილეს სხვადასხვა ჯგუფებში . კვირის ბოლოს გვქონდა ექსკურსია ლონდონში . ეს არის ყველაზე დაუვიწყარი დრო ჩემს ცხოვრებაში , რადგან ძალიან ბევრი მეგობარი შევიძინე მთელი მსოფლიოდან , გავაუმჯობესე ინგლისური და ჩემი ცოდნა გავაღრმავე. ბოლოს მოგვცეს სერტიფიკატები ინგლისურ ენაში. იქაური სუვენირებით დავბრუნდი ახალქალაქში. როდესაც დავბრუნდი , მივხდი , რომ ნამდვილად სამაგალითო ადგილი იყო ინგლისი .
უკვე გადაწყეტილი მქონდა , რომ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში უნდა ჩამებარებინა , თუმცა ქართული ენის მომზადების პროგრამა ჯერ არ იყო იმ პერიოდში . მაგრამ მე-12 კლასში რომ ვიყავი, გავიგეთ , რომ მოგვეცა შესაძლებლობა, გვესწავლა ქართული ენა და შემდეგ გაგვეგრძელებინა სწავლა. ამისთვის ჩავაბარეთ გამოცდა ზოგად უნარებში მშობლიურ ენაზე ( სომხურს არ მასწავლიდნენ სამხედრო ბაზის სკოლაში და წერა და გრამატიკა დედაჩემმა მასწავლა). მე ვარ მიზანმიმართული, შრომისმოყვარე და თვითკრიტიკული ადამიანი და ეს თვისებები ძალიან დამეხმარა, როდესაც ქართულ ენას ვსწავლობდი. ჩემი აზრით , ეს ნამდვილად ეფექტური პროგრამა იყო და ძალიან მადლობელი ვარ ყველა იმ ადამიანის, ვისაც რაიმე კავშირი ჰქონდა ამ პროგრამის შექმნასთან, დაფინანსებასა და განხორციელებასთან , განსაკუთრებით კი ლექტორებს .
ახლა უკვე ვარ მესამე კურსის სტუდენტი და ვერც შევამჩნიე, როგორ გაირბინა დრომ . ვსწავლობ საერთაშორისო ურთიერთობების მიმართულებაზე და ჩემი არჩევანი იმით იყო განპირობებული , რომ მშვიდობისმოყვარე ადამიანი ვარ , მაინტერესებს ხალხებსა და სახელმწიფოებს შორის ურთიერთობები და მინდა ჩემი წვლილი შევიტანო ამ სფეროში . ჩემი ინტერესების სფეროს ასევე წარმოადგენს ფილოსოფია, ფსიქოლოგია, რელიგია , საერთაშორისო უსაფრთხოება , გეოგრაფია , ასევე ვწერ ხოლმე ლექსებს .

რაც შეეხება სამოქალაქო აქტივობას , მგონი რომ თვითონ ის ფაქტი , რომ ჩამოვედი აქ სასწავლებლად, იქნება კარგი მაგალითი სხვებისთვისაც , რომ ისწავლონ ქართული ენა და მოხდეს მათი ინტეგრაცია , რადგან მხოლოდ საერთო ძალისხმევის გამოყენებით შესაძლებელია ქვეყნის განვითარება და მომავალი მიზნების დასახვა . ჩემი არჩეული სპეციალობაც მოითხოვს აქტიურობას . სხვა რამ, რაც შემიძლია დავამატო არის ის , რომ ბლოგში რამდენიმე სტატია მაქვს დაწერილი ისეთ თემებზე , როგორებიცაა ტოლერანტობის მნიშვნელობა , ქალების როლი პოლიტიკაში , პროპაგანდის გავლენა , ფუნდამენტალიზმი .
ვფიქრობ , რომ ეს ძალიან აქტუალური თემებია, განსაკუთრებით ტოლერანტობა, იგივე შემწყნარებლობა , რადგან მხოლოდ მაშინ შევძლებთ პრობლემების მოგვარებას , როდესაც სხვასთან თანაცხოვრებასა და განსხვავებული აზრის პატივისცემას ვისწავლით . რადგან არ არსებობს ორი ერთნაირი ადამიანი, ყველა თავის მხრივ არის უნიკალური და ყველა ჩვენგანს გვაქვს როგორც დადებითი მხარეები , ასევე ნაკლოვანები . თითოეულ ჩვენგანს აქვს თავისი სიმართლე , მაგრამ ჭეშმარიტება ერთია . და როგორც ჩემს საყვარელ წიგნში , ბიბლიაში წერია -„ამიტომ ყველაფერში, როგორც თქვენ გინდათ, რომ მოგექცნენ სხვები, თქვენც ისევე მოექეცით მათ”( მათე 7:12) . იმედია , რომ ჩვენი აზრისა და პრობლემების ერთმანეთისთვის გაზიარებით შევძლებთ წინსვლას და საერთო მიზნისაკენ სწრაფვას. და ჩვენი საერთო მიზანია ცხოვრების გაუმჯობესება .